ถ้าประเทศไทยเป็นบริษัทระดับโลก ประเทศนี้คงมีสินค้ามากเกินกว่าจะฝากไว้กับฝ่ายขายเพียงทีมเดียว เพราะเรามีทั้งแหล่งท่องเที่ยว อาหาร วัฒนธรรม สินค้าและบริการ ผู้ประกอบการ ฐานการผลิต เมืองศักยภาพที่กำลังเติบโต และอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ตลอดจนความพร้อมในการเป็นเจ้าภาพเวทีระดับนานาชาติ แต่ละสิ่งต่างก็มีลูกค้าคนละกลุ่ม และต้องใช้วิธีนำเสนอที่ต่างกัน อย่างนักเดินทางหรือนักท่องเที่ยวจะมองหาประสบการณ์ ผู้ซื้อจากต่างประเทศมองหาสินค้าที่มีคุณภาพ นักลงทุนมองหาความเชื่อมั่นและโอกาสเติบโตระยะยาว ขณะที่ผู้จัดงานระดับโลกไม่ได้เลือกประเทศจากความสวยงามเพียงอย่างเดียว แต่พิจารณาทั้งความพร้อมของเมือง เครือข่ายอุตสาหกรรม การสนับสนุนจากภาครัฐ และคุณค่าที่งานจะสร้างได้หลังวันจัดงานสิ้นสุดลง นี่คือเหตุผลที่ประเทศไทยไม่สามารถมี “ทีมขาย” เพียงทีมเดียว แล้วคาดหวังว่าจะขายทุกโอกาสให้กับทุกคนได้ หนึ่งประเทศ หลายโอกาสที่ต้องขาย เมื่อพูดถึงการนำรายได้จากต่างประเทศเข้ามา คนจำนวนมากอาจนึกถึงการท่องเที่ยวก่อน เพราะเป็นภาพที่มองเห็นได้ทันที ทั้งผู้โดยสารในสนามบิน ห้องพักที่ถูกจอง ร้านอาหารที่มีลูกค้า และเมืองที่กลับมาคึกคัก แต่การท่องเที่ยวเป็นเพียงหนึ่งในหลายช่องทางที่เชื่อมประเทศไทยเข้ากับเศรษฐกิจโลก ประเทศไทยยังต้องการผู้ซื้อสินค้าไทย นักลงทุนที่เข้ามาตั้งฐานธุรกิจ บริษัทเทคโนโลยีที่กำลังมองหาพื้นที่เติบโต ตลอดจนงานระดับนานาชาติที่สามารถพาผู้ซื้อ ผู้ขาย นักลงทุน...